new
Tworząc szóstego dnia gatunek Homo sapiens wyznaczył Deus
habilis w raju drzewo z owocem zakazanym. Niektórzy twierdzą, że
to była jabłoń. Jest to jednak okryte tajemnicą i wiemy tylko, że spożywanie
owoców z tego konkretnego drzewa było zakazane...
[Czytaj dalej...]
Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/icpl/domains/miejscowosci.ocieplanie.net/public_html/wiki.php on line 273
| National Basketball Association | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone Kanada |
| Oficjalny skrót | NBA |
| Dyscyplina | koszykówka |
| Data założenia | 1946 |
| Prezes | David Stern |
| Partner TV | ABC, ESPN, TNT, NBA TV, FOX SPORT, CBS |
| Rozgrywki | |
| Liczba drużyn | 30 |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca | Philadelphia Warriors |
| Obecny zwycięzca | Dallas Mavericks[1] |
| Najwięcej zwycięstw | Boston Celtics |
| Oficjalna strona internetowa | |
NBA (skrót od ang. National Basketball Association) – zawodowa liga koszykówki, najbardziej prestiżowa liga koszykarska świata. W jej rozgrywkach biorą udział drużyny z USA i jedna z Kanady.
Spis treści |
Liga została założona w Nowym Jorku 6 czerwca 1946 jako Basketball Association of America (BAA). Nazwę National Basketball Association przybrała jesienią 1949 po połączeniu z rywalizującą National Basketball League. Pierwsze zespoły BAA to New York Knickerbockers, Boston Celtics, Philadelphia Warriors, Providence Steamrollers, Washington Capitols, Toronto Huskies, Pittsburgh Ironmen, Chicago Stags, Detroit Falcons, St. Louis Bombers i Cleveland Rebels
Pierwszym mistrzem NBA, w 1947, została drużyna Philadelphia Warriors.
Drużyny podzielone są na dwie Konferencje: Wschodnią i Zachodnią. Konferencje podzielone są z kolei na trzy dywizje każda.
Rozgrywki składają się z sezonu zasadniczego i rozgrywek pucharowych (play-off).
W sezonie zasadniczym drużyny z tej samej dywizji rozgrywają ze sobą po 4 mecze (16 gier), po 3 lub 4 z drużynami innych dywizji tej samej konferencji (36 gier, w sumie 52 mecze w obrębie konferencji), zaś pozostałe 30 meczów z drużynami drugiej konferencji. W ten sposób każda drużyna gra z każdą w zasadniczej części sezonu, "u siebie" i "na wyjeździe". Minusem jest to, że z oddalonymi drużynami z drugiej konferencji rozgrywa się co roku prawie dwa razy więcej meczów niż z ekipami z własnej dywizji, co wywołuje zmęczenie podróżami (30 wobec 16 meczów).
W fazie play-off najpierw wyłaniani są mistrzowie poszczególnych konferencji. W pojedynkach ośmiu najlepszych zespołów rozstawieni są zwycięzcy poszczególnych dywizji oraz drużyna z najlepszym bilansem zwycięstw spośród pozostałych. Zwycięzcy finałów konferencji spotykają się ze sobą w finale ligi. W pojedynkach fazy play-off gra się do czterech zwycięstw.
| Drużyna | Mistrzostwa | Rok |
|---|---|---|
| Boston Celtics | 17 | 1957, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1969, 1974, 1976, 1981, 1984, 1986, 2008 |
| Los Angeles Lakers | 16 | 19491, 19501, 19521, 19531, 19541, 1972, 1980, 1982, 1985, 1987, 1988, 2000, 2001, 2002, 2009, 2010 |
| Chicago Bulls | 6 | 1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998 |
| San Antonio Spurs | 4 | 1999, 2003, 2005, 2007 |
| Detroit Pistons | 3 | 1989, 1990, 2004 |
| Golden State Warriors | 3 | 1947², 1956², 1975 |
| Philadelphia 76ers | 3 | 1955³, 1967, 1983 |
| Houston Rockets | 2 | 1994, 1995 |
| New York Knicks | 2 | 1970, 1973 |
| Washington Wizards | 1 | 19786 |
| Baltimore Bullets | 1 | 19487 |
| Atlanta Hawks | 1 | 19584 |
| Dallas Mavericks | 1 | 2011 |
| Miami Heat | 1 | 2006 |
| Milwaukee Bucks | 1 | 1971 |
| Portland Trail Blazers | 1 | 1977 |
| Sacramento Kings | 1 | 19515 |
| Seattle SuperSonics | 1 | 1979 |
1 jako Minneapolis Lakers
2 jako Philadelphia Warriors
3 jako Syracuse Nationals
4 jako St. Louis Hawks
5 jako Rochester Royals
6 jako Washington Bullets
7 drużyna obecnie nieistniejąca (występowała w NBA w latach 1947 – 1955, nie mają powiązania z późniejszymi Baltimore Bullets – obecnie Washington Wizards)
Od sezonu 2007-2008 w NBA występuje Marcin Gortat, który podpisał dwuletni kontrakt z Orlando Magic na sumę 1,1 mln USD. Gortat wybrany został w drafcie 2005 z 57 numerem przez Phoenix Suns i natychmiast przekazany do Orlando. W składzie Magic pojawił się dopiero w 2007, a pierwszy mecz rozegrał 1 marca 2008. Wiosną rozegrał osiem meczów w fazie play-off. W grudniu 2008, jako pierwszy z Polaków, wyszedł na boisko w pierwszej piątce swego zespołu. Marcin Gortat nie był podstawowym zawodnikiem swojej drużyny, najczęściej wchodził na boisko jako zmiennik Dwighta Howarda. Przeciętnie zaliczał ok. 12 minut meczu, zdobywając ok. 3 punktów, 4 zbiórek i 1 blok. Jest pierwszym Polakiem który grał w finałach NBA, w 2009. 18 grudnia 2010 Gortat uczestniczył w wymianie między Magic a Phoenix Suns. Do klubu z Arizony razem z Gortatem przeszli Vince Carter i Mickael Pietrus, natomiast w odwrotną stronę Jason Richardson, Hedo Türkoğlu oraz Earl Clark. Po zmianie drużyny Gortat coraz więcej czasu spędzał na parkiecie, czasami wychodząc w pierwszej piątce. 30 stycznia w meczu z New Orleans Hornets pobił swój rekord występów w NBA zdobywając 25 punktów będąc zarazem rezerwowym w tym meczu. Do tej pory (stan na 15 kwietnia 2010) zdobył 550 punktów, 643 zbiórki i 124 bloki w czasie 150 meczów sezonu zasadniczego (3 razy w pierwszej piątce) oraz 88 punktów (ze skutecznością 67,2%), 84 zbiórki i 19 bloków w czasie 32 meczów fazy play-off (1 raz w pierwszej piątce).
Przed Gortatem w NBA grało dwóch Polaków:
We wrześniu 2007 wstępny kontrakt z Indiana Pacers podpisał też Łukasz Obrzut, za sezon miał otrzymać stawkę minimalną 450 tys. dolarów. W październiku zwolniono go jednak[2][3]. Jako 35. w drafcie NBA w 2003 roku Milwaukee Bucks wybrało Szymona Szewczyka, jednak dotychczas nie zagrał w najlepszej lidze świata. Ponadto w NBA grał Rubén Wolkowyski posiadający także polskie obywatelstwo, jednak grający dla reprezentacji Argentyny. Jeff Nordgaard grał w NBA, ale polskie obywatelstwo otrzymał później.
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||
|
|||||
|
|||||
