Przystanek z jednym peronem
Przystanek osobowy (publiczny) – miejsce na szlaku kolejowym, w którym – jeśli służbowy rozkład jazdy tak przewiduje – zatrzymują się wyznaczone pociągi pasażerskie, wyłączając postoje dla potrzeb technicznych i pracowniczych.
Posiada jeden lub kilka peronów; nie posiada semaforów przypisanych do przystanku (mogą występować semafory samoczynnej blokady liniowej lub semafory odnoszące się do sąsiednich stacji). Na szlakach w Polsce jest oznakowany za pomocą wskaźnika W16 informującego maszynistę, iż w odległości równej drodze hamowania znajduje się przystanek, zaś przy końcu peronu ustawiony (zgodnie z zasadami ogólnymi) jest wskaźnik W4 (prosty biały krzyż na czarnym tle), oznaczający miejsce zatrzymania czoła pociągu.
Przystanek osobowy może być urządzony również z innymi punktami na szlaku, takimi jak:
Tak urządzony posterunek stanowi całość. Nie stosuje się oddzielnych nazw czy pozycji w wewnętrznych rozkładach jazdy.
Posterunek osobowy może być ustanowiony na stacji zamkniętej dla potrzeb technicznych – najczęściej w taki przypadku jest oznaczany jako „ładownia i przystanek osobowy”, lub "stacja zamknięta". Przystanek może również być ustanowiony na stacji zlikwidowanej - natomiast w takim przypadku najczęściej jest oznaczany jako "stacja zlikwidowana" lub "przystanek osobowy".
Na liniach na których stosuje się wyłącznie kolejową komunikację autobusową występują „przystanki osobowe w kolejowej komunikacji autobusowej (transport drogowy)”.